Αρχεία Ιστολογίου

Μανόλης Γλέζος: Απλά αληθινός και ζωντανός


Ο Μεγάλος Μανώλης Γλέζος περιγράφει την σημερινή πραγματικότητα, όπως είναι. Χωρίς εξάρσεις, χωρίς υποκρισίες. Μιλάει καθαρά για τη νέα πολιτική πραγματικότητα, την ανάγκη για νέο Σύνταγμα, την απαίτηση για συμμετοχή των πολιτών στο τιμόνι του μέλλοντος. Λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Δεν χαρίζεται ούτε στους πολίτες. Ζητάει να αποδείξουν ποιοι είναι και αν αξίζουν κάτι καλύτερο από αυτό που έχουν αφήσει να φαίνεται.

Η απλότητα έχει τόση αρχοντιά!

Η προκήρυξη της πασοκικής τρόικας


Από το Στοχασμός και Πολιτική

Σχόλια του χρήστη grbloopers στο YouTube που επιβεβαιώνουν ότι έγινε τροποποίηση κάποιου άλλου αρχικού κειμένου όπως αποκαλύψαμε.

Κοινό άρθρο (της Καθημερινής) υπογράφουν Λοβέρδος- Διαμαντοπούλου- Ραγκούσης

Η προκήρυξη Αγαπούλη-Ραγκούση-Διαμαντοπούλου δεν έχει ΟΥΤΕ ΜΙΑ λέξη δική τους. Είναι copy-paste από τις τυποποιημένες διαδικασίες επικοινωνίας του ΔΝΤ, οι οποίες ακούστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2010, και που αλλού; Μα… στην εκπομπή του Μπάμπεως Παπαδημητρίου στον σκατοκομματρία Φαλήρου. Τις αναμετέδωσε επίσης, το δελτίο προπαγάνδας του ΔουΝουΤού, απ’ όπου τις τσιμπήσαμε και τους αλλάξαμε τον αδόξαστο «ηλεκτρονικώς τε και εντύπως» που θα έλεγε μια ψυχή.

Ακόμα και βλακείες να θέλεις να γράψεις, χρειάζεται ένα κάποιο μυαλό το οποίο στην προκειμένη λείπει σε αποστολή στο εξωτερικό. Αν με πιάσει το μαρτυριάρικο, θα αποκαλύψω και το ποια Καθημερινή Πένα έχει συγγράψει το πόνημα…

 

 

 

 

Η δημοκρατία σε μια σελίδα χαρτί


Όπως την περιγράφει με απλό τρόπο ο Θραξ Αναρμόδιος και χωράει (στ’ αλήθεια) σε μια κόλλα χαρτί.

Η δημοκρατία είναι μία απλή μέθοδος για να αυτο-κυβερνηθεί ένα σύνολο ανθρώπων. Είναι μια διαδικασία που μοιράζει την πολιτική ισχύ, την εξουσία δηλαδή, εξίσου σε όλα τα μέλη αυτού του συνόλου. Είτε πρόκειται για έναν σύλλογο, είτε πρόκειται για μια ολόκληρη χώρα.
Η δημοκρατία είναι μια διαδικασία που μας δίνει την δυνατότητα να παίρνουμε και να εφαρμόζουμε αποφάσεις, να επιτηρούμε την εφαρμογή τους, και να απονέμουμε δικαιοσύνη, συμμετέχοντας όλοι και άμεσα στα όργανα, τα σώματα και τους θεσμούς, χωρίς αντιπροσώπους.
Στην δημοκρατία προβλέπεται ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΟΡΓΑΝΟ: η γενική συνέλευση όλων των μελών. Αυτή η γενική συνέλευση είναι που αποφασίζει τι άλλα όργανα ή σώματα ή θεσμούς θα συστήσει. Διότι η δημοκρατία αλλάζει διαρκώς τους θεσμούς της. Η δημοκρατία δεν γίνεται ποτέ τέλεια. Παραμένει πάντοτε ατελής. Αλλάζει ή Read the rest of this entry

Κάλεσμα για την άμεση συγκρότηση Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.Πα.Μ.)


Kάτω από το βάρος των δραματικών εξελίξεων, με την επιβίωση της ίδιας της χώρας και του λαού της να έχει τεθεί πλέον ολοφάνερα στην ημερήσια διάταξη, αλλά και με μεγάλο μέρος της εργαζόμενης κοινωνίας να κινητοποιείται μαζικά ενάντια στο καθεστώς, πρέπει να ομολογήσουμε ότι τα ψέματα τελείωσαν. Ήρθε η ώρα η αγανάκτηση των πολιτών να μετατραπεί σε πολιτική απόφαση. Ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιωματικά μας ανήκουν. Στην αδιαλλαξία και την αποκτήνωση του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος, πρέπει να αντιτάξουμε την οργανωμένη πάλη του ίδιου του λαού. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με έναν τρόπο: με την συγκρότηση ενός μετώπου της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού ικανό να κερδίσει τον αγώνα που ήδη έχει ξεκινήσει με τις μαζικές κινητοποιήσεις στην πλατεία συντάγματος και αλλού μέσα στην χώρα.

Εμείς που υπογράφουμε το παρών κάλεσμα αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία συγκρότησης ενός Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ) . Στόχος του Μετώπου είναι η πολιτική οργάνωση της αποφασιστικότητας που αποδεικνύει στην πράξη σήμερα ότι έχει το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού.
Βασικές άμεσες επιδιώξεις του Μετώπου είναι: Read the rest of this entry

Κάλεσμα για 28 και 29 Ιουνίου: όλοι στους δρόμους


Αναμεταδίδω από τον Θραξ Αναρμόδιος.

Οι τρεις εξουσίες και το δήθεν δημοκρατικό πολίτευμα (Αναρμόδιος)


Η ψήφος εμπιστοσύνης είναι δήλωση υποταγής του νομοθετικού σώματος (Βουλή) στην κυβέρνηση, οτι θα είναι μια πειθήνια βιομηχανία έγκρισης νόμων.

Η ψήφος εμπιστοσύνης που δίνει η βουλή στην κυβέρνηση (γνωστή και με το καλλιτεχνικό της όνομα ως “αρχή της δεδηλωμένης”), είναι υποτίθεται προϊόν μιας ιστορικής κοινοβουλευτικής ανάγκης. Για να μην μπορεί ο τότε βασιλιάς να διορίζει μέχρι και τον κηπουρό του (“αρχή του κηπουρού”) πρωθυπουργό, μια και μπορούσε να διορίζει όποιον θέλει, εισήχθη αυτή η περίφημη ψήφος εμπιστοσύνης που έπρεπε να πάρει η κυβέρνηση από την βουλή, ώστε να κυβερνήσει.

Και αντιστοίχως έχουμε και την “πρόταση μομφής” προς την κυβέρνηση, που σημαίνει πως αυτός που την κάνει έχει βάσιμες υποψίες πως η κυβέρνηση δεν έχει πια την ψήφο εμπιστοσύνης της βουλής.

Σε τι χρειάζονται όλα αυτά τώρα μετά την βασιλεία; Δεν ξέρω. Αυτά είναι βαρειά συνταγματική γνώση που την κατέχουν μόνο οι ροκ-σταρ συνταγματολόγοι (που συχνά πυκνά μαγειρεύουν και το Σύνταγμα) και τέλος πάντων είναι μια γνώση απρόσιτη στους κοινούς αναρμόδιους πολίτες. Ετσι κι αλλιώς η πολιτική είναι έργο επαγγελματιών (και αδίκως τους κατηγορούνε ορισμένοι πως δεν έχουν ούτε ένα ένσημο. Εχουν. Στην επαγγελματική πολιτική. Απλώς εξαιρούνται από το ΤΕΒΕ).

Ο κοινοβουλευτισμός, που παριστάνει και την δημοκρατία τρομάρα του, έχει χωρίσει τις εξουσίες ώστε να μην διαπλέκονται μεταξύ τους (άμα θέλετε το πιστεύετε): σε εκτελεστική (κυβέρνηση), νομοθετική (βουλή) και δικαστική (θεόστραβη εντελώς). Ολες οι εξουσίες αυτές ασκούνται από επαγγελματίες είπαμε (που εξαιρούνται όμως από το ΤΕΒΕ). Και καμμία από απλούς πολίτες.

Η εκτελεστική εξουσία (κυβέρνηση) υποτίθεται πως εκτελεί τις διοικητικές, τις δικαστικές αποφάσεις και τους νόμους. Στην πράξη το μόνο που εκτελεί είναι οι δικές της αποφάσεις. Διότι όλα προέρχονται από δικές της αποφάσεις. Οι υποψήφιοι βουλευτές επιλέγονται από τον αρχηγό του κόμματος. Και η ηγεσίες των τριών ανώτατων δικαστηρίων της χώρας (καθώς και οι εισαγγελείς) ΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ από την κυβέρνηση.

Η νομοθετική εξουσία υποτίθεται πως ψηφίζει (μετά από συζήτηση με τον ευατό της) τους νόμους που προτείνει η ίδια στον εαυτό της και εκείνους που της προτείνει η κυβέρνηση. Δηλαδή μπορεί και η αντιπολίτευση να προτείνει νόμους. Στην πράξη τα τελευταία 30 χρόνια πρέπει να είχαμε μόνο ένα νομοσχέδιο της αντιπολίτευσης που έγινε νόμος. Τέτοια ευρυθμία νομοθετική. Ολα τα νομοσχέδια τα προετοιμάζει η κυβέρνηση, και έρχονται στην βουλή ΑΠΛΩΣ ΓΙΑ ΕΓΚΡΙΣΗ. [Στις κανονικές δημοκρατίες, της αρχαιότητας, η βουλή είναι νομοπαρασκευαστικό σώμα και όχι νομοθετικό. Νομοθετικό σώμα είναι το σύνολο των πολιτών. Ο απλός πολίτης είναι νομοθέτης στην δημοκρατία. Στην ολιγαρχία είναι οι επαγγελματίες πολιτικοί νομοθέτες. Αυτοί που έχουν και το θάρρος να λένε «ο ελληνικός λαός με τιμάει με την ψήφο του, εδώ και 30 χρόνια» χωρίς και να καταλαβαίνουν οτι ομολογούν την πίστη τους στην ολιγαρχία].

Η δικαστική εξουσία είναι μια πολύ-πολύ πιο πονεμένη ιστορία, καθώς η πολυνομία και το κουλουβάχατο των νόμων, που υπάρχει επίτηδες εντελώς, υποτίθεται πως απαιτεί ειδικούς σπουδαγμένους, περί τους νόμους, τεχνοκράτες (τους δικαστές) προκειμένου να αποδοθεί δικαιοσύνη. Λες και η δικαιοσύνη είναι τεχνικό ζήτημα. Ενώ είναι πολιτικό ζήτημα η απόδοση δικαιοσύνης. Κι όποιος δεν το ξέρει να το μάθει τώρα. [Στις κανονικές δημοκρατίες, δικαστές ήταν οι απλοί πολίτες, και επιλέγονταν με κλήρωση]

Οι κανονικές δημοκρατίες, της αρχαιότητας ξαναλέω, διότι έκτοτε δεν ευτυχήσαμε, ΔΕΝ είχαν κάποιον τέτοιον αυστηρό διαχωρισμό των εξουσιών. Αυτοί οι διαχωρισμοί απαιτούν “πρωχό” “δημοκρατίες” σαν την δική μας, τρομάρα μας. Ούτε χρειαζόταν η μια εξουσία να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από καμμιά άλλη για να κάνει τη δουλειά της.

Μεταξύ μας τώρα, δεν καταλαβαίνω γιατί να χρειάζεται ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση ΜΟΝΟ από τη βουλή. Και γιατί να μην χρειάζεται ψήφο εμπιστοσύνης και από την δικαστική εξουσία.

Ενα άλλο που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί αυτή η αλλαξοκωλιά εμπιστοσύνης είναι τόσο …στενή.

Γιατί ας πούμε να μην χρειάζεται ΚΑΙ η βουλή την εμπιστοσύνη (με ή χωρίς ψήφο) της κυβέρνησης και της δικαστικής εξουσίας.

Και γιατί να μην χρειάζεται ΚΑΙ η δικαστική εξουσία την ψήφο εμπιστοσύνης των άλλων δυο αδελφών εξουσιών. Τόση ολιγαρχική εμπιστοσύνη…

Δηλαδή αυτή η καχυποψία υπάρχει μόνο μεταξύ κυβέρνησης-βουλής; Σατανικό.

Εγώ, ο αναρμόδιος πολίτης, λέω πως αυτά είναι γελοιότητες του κοινοβουλευτισμού, που καμώνεται την δημοκρατία, ενώ στις μέρες μας τον έχει πάρει χαμπάρι και ο τελευταίος πολίτης, ότι πρόκειται για κανονική ολιγαρχία. (οι ίδιοι και οι ίδιοι στα αξιώματα, άμα είναι αυτό δημοκρατία, τότε η ολιγαρχία πως είναι;).

Και πως η ψήφος εμπιστοσύνης υπάρχει για δυο τρεις λόγους, και πάντα για κακό.

Ενας τέτοιος λόγος είναι να δηλώσει υποταγή το νομοθετικό σώμα πως θα ψηφίσει και θα το κάνει νόμο οτιδήποτε του παρουσιάσει η κυβέρνηση. Ακόμη και ένα κατοχικό μνημόνιο.

Και ένας άλλος καλός λόγος για την ψήφο εμπιστοσύνης και την πρόταση μομφής είναι για να υπάρχει δυνατότητα να γίνονται (κατόπιν χρηματισμού ή άλλων ανταλλαγμάτων) μετακινήσεις βουλευτών από την κοινοβουλευτική ομάδα του ενός κόμματος στο άλλο, ώστε με το πανηγύρι της διαφθοράς, να εκβιάζουν και να εκβιάζονται.

Εν ολίγοις αυτή η ψήφος εμπιστοσύνης είναι εκεί για να υποστηρίζει την διαφθορά του πολιτικού μας συστήματος. Και τίποτε περισσότερο.

Και τι θα μας χάλαγε εμάς αν η κυβέρνηση ΔΕΝ είχε την εμπιστοσύνη της βουλής; Γιατί πρέπει να είναι συνεννοημένοι μεταξύ τους;

Μήπως αν η κυβέρνηση ΔΕΝ είχε την ψήφο εμπιστοσύνης της βουλής, και έπρεπε να δώσει αγώνα για να περάσει το κάθε της νομοσχέδιο, μήπως λέω, ήμασταν καλύτερα;

Για σκεφτείτε το!

Θραξ Αναρμόδιος

Τα γραμμένα (βίντεο) μένουν! (2)


Το είδα στο Στοχασμός και Πολιτική

Δηλώσεις Δαμανάκη,
15/3/2007   02:22  (πριν 4 χρόνια)

ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ: Όταν παίρναν τον διπλανό μου δεν είπα τίποτα…


Το είδα στο tvxs μέσω twitter

«Δεν έχουμε πλέον καμιά πολιτική συνάφεια με τον πολιτικό χώρο του ΠΑΣΟΚ, όπως αυτός εκφράζεται», τονίζει σε ανακοίνωσή της η συνδικαλιστική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ στην τοπική αυτοδιοίκηση, ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ.

Η ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ σε δισέλιδη ανακοίνωσή της κάνει μεταξύ άλλων λόγο για «αγεφύρωτο χάσμα πολιτικής αντίληψης, ιδεών και ιδανικών για τα οποία παλέψαμε και αγωνιστήκαμε», ενώ επισημαίνει μάλιστα ότι «παραμένει στην πρώτη γραμμή του αγώνα προκειμένου να καταργηθεί το «βάρβαρο μνημόνιο» και να ανατραπούν οι πολιτικές που το εκφράζουν».

Οι εκπρόσωποι της ΠΑΣΚΕ-ΟΤΑ τονίζουν ότι «με την απόφασή μας αυτή οριοθετούμε ξεκάθαρα τις θέσεις μας και την τακτική μας απέναντι σε όλους: κυβέρνηση, αντιπολίτευση, συνδικαλιστικές οργανώσεις και συνδικαλιστικές παρατάξεις. Κυρίως όμως απευθύνουμε κάλεσμα ενότητας και αγωνιστικότητας σε όλους του εργαζόμενους στην τοπική αυτοδιοίκηση πως θα είμαστε με όλες τις συνθήκες στην πρώτη γραμμή του αγώνα».

Η κοινωνία οδηγείται στην φτώχεια και την εξαθλίωση, ενώ η πολιτική «συνταγή» που η Κυβέρνηση, το ΔΝΤ και η Read the rest of this entry

Πέτρα αλύγιστη που δε δακρύζει από πόνο


Μόλις έπεσε στα χέρια μου (στα μάτια μου, για να ακριβολογώ) «άλλη μια δήλωση» του Μίκη Θεοδωράκη που ο αντιγραφέας την τιτλοφόρησε: ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ για ¨ένα νέο οργανωτικό ξεκίνημα¨ για «δημιουργία τοπικών λαϊκών μετώπων» με στόχο να φτάσουμε κάποτε στη δημιουργία ενός ¨πανεθνικού-παλλαϊκού-ενιαίου Μετώπου¨. Ευσεβείς πόθοι, αγαπητέ και όντως σεβαστέ Κώστα.

Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν ότι είναι άλλο ένα πρωταπριλιάτικο αστείο. Τελικά το είδα και στην επίσημη σελίδα και το πίστεψα ότι είναι αλήθεια.

Τι κρίμα, όμως! Έρχεται όντως αργά, που σημαίνει ότι ο πρωτοπόρος της πρωτοβουλίας και διεκδικητής εκπρόσωπος του γνήσιου αισθήματος του λαού απέχει παρασάγγας από της απονομής του τίτλου αυτού. Και όχι μόνο αυτό. Επανέρχεται άλλη μια φορά με «νέα» πρόταση που θα «εμπνεύσει» το λαό, με… Read the rest of this entry

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΟ ΒΕΛΛΙΔΕΙΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


Από την Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών, βίντεο και φωτό του Θεωρείου

Από την 1η Δεκεμβρίου έχουν περάσει μόλις 3 μήνες και μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι η Κίνησή μας ακτινοβόλησε αμέσως με τέτοια λάμψη και δύναμη, ώστε αυτή τη στιγμή να μετράμε τις Σπίθες που γεννήθηκαν σε όλη την Ελλάδα κατά εκατοντάδες.

Όμως ίσως το πιο σπουδαίο είναι το γεγονός ότι μπήκε για καλά στην καθημερινότητα των Ελλήνων. Είναι παρούσα σε όλες τις συζητήσεις παρ’ όλες τις προσπάθειες που γίνονται από την Κυβέρνηση και τα Όργανά τους να μας σβήσουν.

Αυτό δείχνει ότι οι ιδέες και οι απόψεις μας αντιστοιχούν στις μύχιες ελπίδες του εργαζόμενου λαού μας. Τον εκφράζουν και γεννούν μέσα του την πιο στέρεη, σημαντική και υπολογίσιμη ελπίδα για το μέλλον. Από την πρώτη στιγμή πιάσαμε τον ταύρο από τα κέρατα κι αυτό μας φορτώνει με τεράστιες ευθύνες. Γιατί είμαστε οι πρώτοι και οι μόνοι που τολμήσαμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους και να υποδείξουμε τις μόνες ριζικές λύσεις που θα μας απαλλάξουν μια για πάντα από τις δυνάμεις, τις σχέσεις και τις δεσμεύσεις που μας έχουν οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση της υποδούλωσης που μας Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: