Αρχεία Ιστολογίου

Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ.Ιερόθεος: «Μια άλ­λη τρό­ϊ­κα σέ σχέ­ση με την ευ­τυ­χί­α και την ε­λευ­θε­ρία» (Ηράκλειο 4-5-2011)


Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙερόθεοςΜια εξαιρετική ομιλία του Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου για μια πνευματική και ψυχολογική θεώρηση της κρίσης.

Από το ιστολόγιο ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

Υπάρχει μια ιστορική, φιλοσοφική και θεολογική αρχή, ότι τα γεγονόνα επαναλαμβάνονται στην διαδρομή των αιώνων, ότι υπάρχουν ανυψώσεις και καταβάσεις, ότι τελικά κάθε κοινωνία αντιμετωπίζει τα ίδια προβλήματα που είχαν και οι προηγούμενες κοινωνίες, ότι ο κάθε άνθρωπος ζη μέσα στην ύπαρξή του, αλλά και στην κοινωνική του ζωή την παγκόσμια ιστορία, με τις πτώσεις και τις αναστάσεις. Οπότε, διαβάζοντας κανείς διάφορα κείμενα παλαιών ιστορικών, φιλοσόφων, λογοτεχνών, θεολόγων, ανευρίσκει και προβλήματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Βεβαίως, υπάρχουν μερικές διαφοροποιήσεις σε κάθε εποχή, αλλά στην βάση τους τα προβλήματα είναι τα ίδια.

Το θέμα που θα παρουσιάσω σήμερα είναι «Μια άλλη τρόϊκα σε σχέση με την ευτυχία και την ελευθερία». Φυσικά, δεν πρόκειται να ομιλήσω για την γνωστή τρόϊκα, δηλαδή την επιτροπή που εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, προτείνουν η και επιβάλλουν τρόπους αντιμετωπίσεως της διαχείρισης του Κράτους μας στα οικονομικά θέματα, ώστε και αυτοί να εξασφαλίσουν την δυνατότητα να εισπράξουν το δάνειο που έχουν δώσει στην Ελλάδα και μας έχουν τρελάνει τα ΜΜΕ, αλλά για μια άλλη τρόϊκα που σχετίζεται με την ευτυχία και την ελευθερία, η οποία, όπως πιστεύω, είναι η βάση των οικονομικών και κοινωνικών θεμάτων που απασχολούν την Πατρίδα μας.

Στην ομιλία μου θα γίνη μια μικρή αναφορά στο έργο Αδελφοί Καραμάζοβ του διάσημου Ρώσου λογοτέχνη Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και σε μερικά από τα μηνύματα τα οποία μπορεί κανείς να αναφέρη και τα οποία έχουν μεγάλη Read the rest of this entry

Advertisements

Steve Jobs: Ωφέλη από έναν θάνατο


Ένας αδιαμφισβήτητα χαρισματικός κομπιουτεράς, ο Στηβ Τζομπς, έφυγε από τη ζωή. Ούτε αυτός γέλασε το Χάρο. Άλλωστε το είχε ήδη υπόψη του, κρίνοντας από τα δικά του λόγια. Το πιο χαρακτηριστικό κείμενο της προσωπικότητάς του είναι η ομιλία του στους αποφοίτους ενός αμερικανικού πανεπιστημίου πριν μερικά χρόνια. Αξίζει τον κόπο να την διαβάσει κανείς, ιδιαίτερα οι νέοι. Από το Θεωρείο μου θα παρουσιάσω μια άλλη οπτική γωνία.
Ο λόγος του είναι απλός, ειλικρινής, αποκαλυπτικός, ανθρώπινος. Η πρώτη εντύπωση είναι ότι αυτή θα μπορούσε να είναι ομιλία ενός μοναχού Αγιορείτη γέροντα. Περίεργο; Μπορεί. Όπως βρήκα στο διαδίκτυο φαίνεται πως ήταν βουδιστής. Το σίγουρο είναι ότι είχε σοβαρές υπαρξιακές αναζητήσεις, δηλαδή δεν ήταν χλιαρός και επιφανειακός. Αυτό είναι το πιο ουσιαστικό συμπέρασμα. Θα προτιμήσω να παραθέσω τα σχόλιά μου με το κείμενο της ομιλίας.

Από το προσωπικό ιστολόγιο του Κ. Καββαθά Το πρωτότυπο κείμενο στα αγγλικά, εδώ

Είναι τιμή μου που είμαι μαζί σας σήμερα στην τελετή αποφοίτησής σας από ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο. Για να σας πω και την αλήθεια, αυτό είναι το πλησιέστερο που έχω φτάσει ποτέ σε τελετή αποφοίτησης. Σήμερα, θέλω να σας πω τρεις ιστορίες από τη ζωή μου. Αυτό, όλο κι όλο. Τίποτα σπουδαίο. Απλώς τρεις ιστορίες.

Ταπεινός, απομυθοποιεί την αστραφτερή εικόνα του, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι τίτλοι μόρφωσης δεν προδιαγράφουν το λαμπρό μέλλον.

Η πρώτη έχει να κάνει με το πώς να ενώνεις σημεία. Εγώ εγκατέλειψα τις σπουδές μου στο Κολέγιο Reed τους πρώτους 6 μήνες, αλλά Read the rest of this entry

Η κρίση είναι κυρίως πνευματική


Όπως και όσο να αναλύσω τη σημερινή κατάσταση, είτε από πολιτική σκοπιά, είτε από οικονομική σκοπιά, οδηγούμαι πάντα στο ίδιο συμπέρασμα. Η κρίση είναι κυρίως πνευματική.
Το ξέρουμε όλοι, αλλά πολλοί, απλά δεν το λένε ή δεν το παραδέχονται. Η “κρίση” ήρθε όταν την αποδεχτήκαμε. Όταν αποδεχτήκαμε ότι το συμφέρον του καθενός προσωπικά και οικογενειακά δικαιολογείται να πατάει σε “πτώματα” αξίων, που εμποδίζουν την ευημερία μας, ανοίξαμε την πόρτα στην “κρίση”. Ήταν απλά θέμα χρόνου πότε θα συμβεί το κακό. Και το κακό ήρθε και εμείς είμαστε δήθεν έκπληκτοι.

Δεν είναι μαθηματική η “κρίση”, που την αναλύουμε με νούμερα και επιμελείς πίνακες με στοιχεία έγκυρων οργανισμών. Είναι η δίψα για σιγουριά στη ζωή, που την ψάχνουμε στο χρήμα, σε ταβέρνες και σαλόνια, αντί στην ολοκλήρωση του εσωτερικού ανθρώπου, την ανάταση της ψυχής. Ποια ψυχή, όμως, αφού και η ύπαρξή της αμφισβητείται καν αν υπάρχει; Γιατί να μην πω ψέματα, αφού δεν θα “πάθω” τίποτα; Γιατί να μην αδικήσω, αφού, Read the rest of this entry

Αφού νικήσουμε και απελευθερωθούμε… σκοτωνόμαστε μεταξύ μας ύστερα!


Οι Έλληνες ήταν πάντα ένας λαός δυσερμήνευτος, γεμάτος τρελές αντιθέσεις. Μέσα σ’ αυτά, τους βλέπεις όταν ζουν στην ειρήνη να τρώγονται μεταξύ τους αλλά όταν τους απειλεί κάποιος με σκλαβιά, περιέργως, ενώνονται και γίνονται μια γροθιά νικώντας και τους φοβερότερους αντιπάλους.
Στην Αρχαία Ελλάδα Σπαρτιάτες και Αθηναίοι (και όχι μόνο) σκοτώνονταν λυσσαλέα μεταξύ τους. Εμφανίστηκαν οι Πέρσες και οι μέχρι τότε άσπονδοι εχθροί ενώθηκαν, (τουλάχιστον στον κοινό σκοπό, αφού ακόμη διεκδικούσαν πάλι την αρχηγία ανάμεσα στις ενωμένες πόλεις) γελοιοποιώντας τις πολυπληθείς βαρβαρικές ορδές. Κατά τη διάρκεια των “εθνικών” τους πολέμων δεν έλειπαν οι προδοτικές συμπεριφορές από μεμονωμένους Έλληνες ή κάποιες πόλεις, οι οποίοι συγκέντρωναν την γενική ηθική καταδίκη από την πλειοψηφία των Ελλήνων. Παραδόξως για την κοινή λογική, μετά το τέλος των πολέμων με τους Πέρσες, γυρνούσαν πάλι στον μεταξύ τους σκοτωμό.
Αντίστοιχα συνέβαιναν και στην μετέπειτα Ιστορία τους. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας υπήρχαν Read the rest of this entry

Eυχαριστώ τους ‘Ελληνες-”Να μην αφήσετε ποτέ τους άλλους να γράψουν την ιστορία σας, αντί για εσάς”


image

Από το filologos10.

Simone LE BARON
Γλωσσολόγος –Καθηγήτρια της γαλλικής γλώσσας
Διπλωματούχος της Alliance Française de Paris
http://simone-le-baron.blogspot.com/

Παραμονή του Πάσχα 2011, θα ήθελα να ξαναδώσω ελπίδα στον ελληνικό λαό, σε εσάς αγαπητοί μου φίλοι που χρωστώ τα πάντα. Γιατί με σας «γύρισα τη σελίδα» της δικτατορίας το 1974, όταν ήμουν μόλις 21 ετών. Εσείς μου μάθατε τη χαρά της ζωής, τη φιλία, τη φιλοξενία, την αλληλεγγύη, το σεβασμό, το φιλότιμο. Εσείς μου ανοίξατε την αγκαλιά σας χωρίς να με γνωρίζετε και μου δώσατε την πιο ζεστή θέση στην ελληνική οικογένεια, τη στιγμή που oι δικοί μου με είχαν διώξει. Εσείς μου ανοίξατε τα σπίτια σας, μοιραστήκατε μαζί μου τα γεύματά σας, από τον πιο φτωχό μέχρι τον πιο πλούσιο. Εσείς ποτέ δεν με αφήσατε να πληρώσω το παραμικρό, λέγοντάς μου λόγια που ακούγονται σαν στίχοι από παλιό τραγούδι: «θα πληρώσεις όταν θα έρθουμε στη πατρίδα σου». Θυμάμαι τον μπάρμπα Λουκά στη σκιά της κληματαριάς μπροστά στην καλύβα του: «λίγο ψωμί, λίγο κρασί, λίγες ελιές και αγάπη φτάνουν να είμαι ευτυχισμένος» –που μου θυμίζει πάντα τον Σταύρο Ξαρχάκο στο τραγούδι «Bάλε κι άλλη αγάπη στο τραπέζι». Σε μένα την άθρησκη ανοίξατε την εκκλησία σας μέσω ενός ηλικιωμένου ιερέα που μου είπε μια φορά: «κορίτσι μου, η θρησκεία μας είναι πρώτα απ’ όλα ‘φιλοσοφία’ και είναι για όλους τους ανθρώπους».
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον περίφημο μαθητή μου, τον Μάνο Κατράκη ο οποίος Read the rest of this entry

Ένα ζευγάρι παπούτσια για ελπίδα


Ομολογώ ότι πρώτη φορά στην 20χρονη “καριέρα” μου σαν οικογενειάρχης έχω φτάσει σε τέτοιο σημείο απόγνωσης για την επιβίωση στην καθημερινότητα. Εννοώ ότι από τότε που ανέλαβα “υπουργός” οικονομικών της οικογένειας, έχω αντιμετωπίσει πλείστες οικονομικές δυσκολίες, κάλυψη αναγκών-υποχρεώσεων που αυξάνονταν με την αύξηση των μελών της, έκτακτες αντιξοότητες, αναπτυξιακές πολιτικές (για σπίτι, εκπαίδευση παιδιών, προσωπικά όνειρα κ.ά.) και δεν πτοήθηκα, βρίσκοντας τρόπο να τα φέρνω όλα σε πέρας.

Βοήθησαν, φυσικά, και τα δάνεια και οι πιστωτικές, αλλά τελικά πήγαιναν όλα κατ’ ευχήν καταφέρνοντας με τον σταθερό μισθό του Δημοσίου να ισορροπώ τον μηνιαίο ισολογισμό της οικογενειακής “επιχείρισης”. Αυτό μέχρι να αρχίσει με όχημα την ξενόφερτη ψευτο-οικονομική κρίση να έρχονται τα πάνω κάτω.Εκεί που κάθε μήνα τα βγάζαμε ίσα-ίσα πέρα και επιδιώκαμε τον επόμενο μήνα να βάλουμε 50 ευρώ στην άκρη, τώρα, εδώ και ένα περίπου χρόνο, “μπαίνουμε” μέσα, καταναλώνοντας οικονομίες που ήταν στριμωγμένες στην τράπεζα και είχαν προκύψει από 20 χρόνια στερήσεων και τίμιου ιδρώτα. Είμαι απ’ αυτούς που ποτέ δεν θα μπορέσουν να επηρεαστούν από την ύπουλη ψυχολογική επίθεση των “χαρισματικών” υπανθρώπων της απάνθρωπης ιδιοτελούς κλίκας που δολοφονεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των μη προνομιούχων.

Αυτό, όχι γιατί είμαι κανένα τέρας απάθειας ή αναλγησίας, αλλά ανήκω σ’ αυτούς τους -μάλλον λίγους- “χαζούς” που δεν Read the rest of this entry

Οι αμυγδαλιές έχουν ανθίσει. Η Άνοιξη θα έρθει!


Μεγάλο σκάνδαλο της ανθρώπινης λογικής αποτέλεσε και ακόμη είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. “Πώς είναι δυνατόν”, λένε, “να καταστρατηγούνται οι γνωστοί νόμοι της φύσεως;” Γνωρίζουμε από τους επιστήμονες ότι για να γεννηθεί ένας άνθρωπος χρειάζεται να συνευρεθούν τα δύο φύλλα και να προσφέρει το άρρεν το σπόρο που θα δεχτεί το θήλυ και να το γονιμοποιήσει. Βέβαια, η επιστήμη σήμερα, έχει προσπαθήσει και καταφέρει να “υποκαταστήσει” κατά κάποιο επιφανειακό και όχι ουσιαστικό τρόπο την ανάγκη ύπαρξης του αρσενικού μέρους και σε κάποιες προχωρημένες εργαστηριακές συνθήκες ακόμη και το θηλυκό, “κατασκευάζοντας” παιδιά ή μέλη “του σωλήνα”. Αν αυτό το έλεγε κάποιος πριν από 2000 και πλέον χρόνια, φανταστείτε τι εντύπωση θα προκαλούσε. Γιατί, όμως; Ασφαλώς, λόγω της περιορισμένης επιστημονικής γνώσης της εποχής και όχι λόγω της έλλειψης λογικής σκέψης. Δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι η ανθρώπινη λογική υστερούσε στην Αρχαία Ελληνική επιστήμη και φιλοσοφία. Μάλλον θα έλεγα, ότι είναι αρκετά πιθανό για έναν μεγάλο Έλληνα φιλόσοφο ή επιστήμονα, λόγω του ανοιχτού τρόπου σκέψης του, να μην το απέκλειε και να του πυροδοτούσε περισσότερο τη ερευνητική του Read the rest of this entry

Η Εποχή Του Ασώτου. Ας μην την παραδώσουμε στα παιδιά μας


Από To χαμομηλάκι μέσω του ΞυπνήστεΡε

Ο γιος απαίτησε το μερίδιο της περιουσίας του από τον Πατέρα του, το πήρε, έφυγε σε χώρα μακρινή και εκεί το διασκόρπισε.

Είμαστε οι γιοι του Πατέρα, που διαγουμίσαμε την περιουσία που μας έδωσε.
Γοητευτήκαμε από τις ξενόφερτες σειρήνες που μας σαγήνευσαν, αλλάξαμε τα πρότυπα που είχαμε από τότε που υπήρξαμε ως λαός, αναζητήσαμε το εύκολο χρήμα και την άκρατη ευχαρίστηση.
Εκλέξαμε πολιτικούς στα μέτρα μας, αναδείξαμε και συντηρήσαμε την διεφθαρμένη εξουσία και κατασπαταλήσαμε τα δώρα του Πατέρα. 

Καταχωνιάσαμε τις αξίες και τις αρχές του πολιτισμού μας, την ανθρωπιά μας, το φιλότιμό μας, την τιμή μας.
Σπιλώσαμε την δικαιοσύνη,
υπονομεύσαμε την δημοκρατία μας.
Η παγκοσμιοποίηση σμίκρυνε την πατρίδα, η «επιστημονική» ιστορία εξασθένισε το έθνος, η απόρριψη της θρησκείας ήρε τα σημεία αναφοράς.
Καταντήσαμε χοιροβοσκοί να τρώμε ξυλοκέρατα και βγήκαμε στην ζητιανιά.
Δώσαμε ομολογίες χρέους, αλλά κανείς δεν μας δάνειζε χρήματα με αντίκρυσμα χάρτινες υποσχέσεις.  

Και τότε νοιώσαμε την απίστευτη μοναξιά που κουβαλούσαμε.

Όλα τα χρόνια, η Read the rest of this entry

Και… πιστοί φίλοι στην πορεία


Δεν ήταν μόνο οι αγανακτισμένοι πολίτες που διαδήλωσαν χτες, ήταν και κάποιοι πιστοί φίλοι τους!

Βέβαια, ο συγκεκριμένος στις φωτογραφίες, μόλις έπεσαν οι πρώτες βόμβες και τα χημικά, τα… χρειάστηκε και προτίμησε να συνεχίσει χωμένος μέσα στο σακί της κυρίας του!

Πράσινη Επίθεση (ή Green Attack)


Άλλη μια επίθεση… πράσινη αυτήν τη φορά.

Οι στόχοι; Φυσικοί, με κάθε έννοια. Προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, στο οποίο εκτός από τον αέρα, το νερό, τη χλωρίδα και την πανίδα περιλαμβάνει και τον άνθρωπο.

Δικαιώματα στην ισόνομη και δίκαια μοιρασιά του πλανήτη για όλους τους ανθρώπους και όχι μόνο για τους ισχυρότερους, νόμος που ισχύει στα ζώα.

Επίκεντρο ο άνθρωπος, δηλαδή, σημείο που συναντιούνται πολλά κινήματα πολιτών. Καλούς αγώνες!

Αρέσει σε %d bloggers: