Άμοιρε Αμοιρίδη, τι ξεστομίζει ο στόμας σου;

Στην εκπομπή της ΕΤ-3 «Λαβύρινθος» στις 11 Νοεμβρίου 2011, εκτός από τους βουλευτές, είχαν προσκληθεί δυο «φίρμες του διαδικτύου, ο Φαήλος Κρανιδιώτης και ο Δημήτρης Καζάκης, ο οποίος έκανε τηλεφωνική παρέμβαση.

«…Αν δεν κάνουμε κάτι ο πολιτικός κόσμος, έχουμε καταστραφεί ήδη…»

Μόνο που μέχρι στιγμής, επειδή ο πολιτικός κόσμος έχει αναλάβει να «σώσει την Ελλάδα» από τις συνέπειες των πολιτικών του πολιτικού κόσμου (το παραδέχονται όλοι), ο δημοφιλής οικονομικός κατήφορος της Ελλάδας δε λέει να ισιώσει, πόσο μάλλον να πάρει την ανηφόρα. Τώρα, πώς ισχυρίζεται ο πολιτικός κόσμος ότι θα φέρει το καινούργιο όταν η λύση που προτείνει είναι να πάρει «προπονητή» έναν επιφανή τραπεζίτη διεθνούς δράσης; Μήπως δεν γνωρίζουμε, πλέον, ότι ο εχθρός που αντιμετωπίζουμε είναι ακριβώς οι τραπεζίτες; Να ελπίζαμε ότι αυτός είναι ελληνόφιλος, ώστε θα χρησιμοποιήσει τα «κόλπα» του επαγγέλματος, αλλά τι ακριβώς μπορεί να κάνει έστω κι έτσι; Λείπουν λεφτά από το ταμείο. Από πού θα τα βρεί; Μήπως από τις τράπεζες; Αυτές «χρειάζονται» διάσωση. Μήπως από τους μεγαλο-επιχειρηματίες; Αυτούς (λόγω τεχνο-οικονομικής ιδεολογίας) θα προσπαθήσει να δελεάσει με δώρα. Μήπως από άλλους πλούσιους ντόπιους με έκτακτη φορολογία-κατάσχεση; Ας γελάσουμε τώρα, χα, χα! Προφανώς από το πόπολο θα τα γυρέψει, από πού αλλού; Άρα σε τι χρειάζεται η «οικονομοτεχνική» του γνώση; Αυτό είναι πολιτική «δουλειά«. Άρα, αυτό που «θα κάνει» ο πολιτικός κόσμος είναι να παραδώσει την πολιτική ηγεσία της χώρας σε έναν μη πολιτικό και μάλιστα «επαγγελματικά» αντίπαλο της χώρας, με την προσδοκία να βρει πολιτικές λύσεις που οι μέχρι σήμερα πολιτικοί δεν μπορούσαν να βρουν. Τι είδους λύσεις μπορεί να είναι αυτές, εκτός από βίαιη απολυταρχική επιβολή όποιων αποφάσεων πάρει; Εκτός αν πείσει το λαό να συναινέσει στο «βιασμό» του οικειοθελώς και να σκλαβωθεί με χαρά. Αλλά ποιοι υπουργοί και λοιποί παρατρεχάμενοι θα υλοποιήσουν τις αποφάσεις του; Οι ίδιοι και χειρότεροι. Οι περισσότεροι υπουργοί δεν αλλάζουν, προστίθενται άλλοι από την ίδια πολιτική σκηνή και μπαίνουν σφήνα και καμπόσοι από το ΛάΟΣ με περγαμηνές στρατιωτικής νοοτροπίας, κάνοντας να αναγνωρίζεται ευκολότερα η δικτατορική υφή και ουσία αυτής της ψευδο-κυβέρνησης. Τώρα που το λέω, δεν μπορώ πλέον να προφέρω νόμιμο χαρακτηρισμό σε αυτό το αντισυνταγματικό δικτατορικό μόρφωμα και (κατά το ψευδο-κράτος του Ντενκτάς)

από δω και στο εξής θα τους αποκαλώ ψευδο-κυβέρνηση, ψευδο-πρωθυπουργό, ψευδο-υπουργούς και βάλε .

«…αν ακολουθήσουμε τη συμβουλή του κ. Καζάκη να μην κάνει τίποτα ο πολιτικός κόσμος, έχουμε καταστραφεί…»

Ιδού το αποκορύφωμα της επιβεβαίωσης των λόγων που μόλις είπε ο Καζάκης «το ψέμα σ’ αυτήν την περίοδο κυριαρχεί«. Ποιος είπε να μην κάνει κανείς τίποτα; Ίσως να μην είναι λάθος αν θεωρήσουμε ότι πραγματικά αυτός που δεν «πρέπει να κάνει τίποτα» είναι ο σημερινός «πολιτικός κόσμος«. Αυτός που πρέπει να κάνει κάτι είναι όλοι οι πολίτες της χώρας. Να κάνει, δηλαδή, αυτό που είναι δικαίωμα αλλά και υποχρέωσή του. Να πάρει τη ζωή του στα χέρια του. Να απαιτήσει ενεργά τις λύσεις που είναι προς όφελος δικό του αλλά και των μελοντικών γενεών που έρχονται και δεν οφείλουν προκαταβολικά να μεγαλώσουν και να ζήσουν σε δουλεία και εξαθλίωση. Λεφτά υπάρχουν άλλωστε, αλλά δεν υπάρχουν για να πηγαίνουν στις τσέπες των κλεφτών και των απατεώνων της οικουμένης. Τι είναι το χρήμα; Το χρήμα εξ αρχής είναι ένα συναλλακτικό μέσο που βοηθά στην αξιολόγηση της εργασίας των ανθρώπων και των προϊόντων που παράγουν, ώστε να ανταλλάσουν μεταξύ τους προϊόντα και υπηρεσίες για να απολαμβάνουν μεγαλύτερη ποικιλία από αυτά που έχουν την δυνατότητα, αλλά προσφέρουν αντίστοιχο αντίκρυσμα. Τα λεφτά της χώρας υπάρχουν και είναι η εργασία των πολιτών και τα προϊόντα που με το δικό τους κόπο μπορούν και παράγουν. Η μετατροπή του χρήματος σε τυχερό παιχνίδι τύπου «καζίνο» δεν έχει καμία σχέση με τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε και συμφωνήθηκε μεταξύ των ανθρώπων. Με διάφορες μηχανοραφίες μετατράπηκε σε όπλο υποδούλωσης ανθρώπων και ολόκληρων λαών. Αυτοί που παίζουν αυτό το παιχνίδι είναι λίγοι και έχουν φτάσει να εκμεταλλεύονται όλους τους υπόλοιπους με καθαρά μαφιόζικο τρόπο. «Μου χρωστάς» σου λέει ο τοκογλύφος, που είτε σε εκμεταλλεύτηκε σε μια δύσκολη στιγμή, είτε σε κορόιδεψε με ψέματα και ψεύτικες υποσχέσεις, μηχανοραφώντας πίσω από την πλάτη σου με άλλους, για το πώς θα σου αρπάξουν όλη σου την περιουσία και θα σε κάνουν υπάλληλό τους ή δούλο τους. Ε, όχι! Δεν είναι έτσι τα πράγματα! Δεν δικαιούνται να σου ζητάνε λεφτά όσοι δε δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους, σπουδάζοντας μόνο τους τρόπους που θα σε κλέβουν από το γραφείο τους, όσοι απλά κληρονόμησαν μια περιουσία και δεν έχουν βιδώσει ούτε μια βίδα στο σπίτι τους, ή όσοι επέλεξαν να πατήσουν σε πτώματα για να ζήσουν αυτοί σε χλιδή. Αυτό δεν είναι ανθρώπινη φύση. Αυτό είναι ζούγκλα.

Εμείς, όμως, είμαστε άνθρωποι και οφείλουμε να το αποδεικνύουμε. Τέλος!

«…Η πολιτική επιλογή είναι να μείνουμε στο ευρώ. Αυτή η πολιτική επιλογή είναι κάποιων χώρων και – φαντάζομαι – και της μεγάλης πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού…»

Το ότι η είσοδος και η παραμονή στο ευρώ είναι πολιτική επιλογή κάποιων «χώρων» είναι ξεκάθαρο. Η μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, όμως, αυτό που θέλει είναι απλά να περνάει καλά ή και καλύτερα από πριν. Η γνώμη του λαού για το ότι το ευρώ θα εκπληρώσει αυτές τις προσδοκίες του, διαμορφώθηκε μετά από πολλά ψέματα και αποκρύψεις αληθειών (χειρότερο ίσως και από τα ψέματα). Είναι πια φανερό ότι κατά την ενημέρωση («χειραγώγηση» σωστότερα) της κοινωνίας για το θέμα της ένταξης στην ΕΕ και την νομισματική ενοποίηση, αποκρύβηκαν όλα αυτά που θα τον έκαναν να υποψιαστεί τη «φάκα» και να διαφωνήσει. Οι «αρμόδιοι» και «ειδήμονες» στα οικονομικά, άνθρωποι των φιλο-ευρωπαϊκών «πολιτικών χώρων» σίγουρα ήξεραν, ως ειδικοί, τους κινδύνους που εγκυμονούσε αυτή η «ζαριά«, αλλά είτε από καιροσκοπισμό («θα βγάλουμε τ’ άντερά μας«), είτε από άγνοια (αδικαιολόγητο για ειδικούς), είτε από βλακεία (είναι ανίκητη), βομβάρδισαν τον ευκολόπιστο και σε ένα βαθμό παραδόπιστο «λαουτζίκο«, ότι «θα φάτε με χρυσά κουτάλια» και «θα τα πάρουμε από τους κουτόφραγκους» χωρίς να δώσουμε τίποτα. Όποιο από τους τρεις χαρακτηρισμούς να τους προσάψουμε, είναι τουλάχιστον ανάξιοι ή κοινοί εγκληματίες ή τιποτένιοι προδότες.

Ας διαλέξουν μόνοι τους όποιον του ταιριάζει.

«…θα στηρίξουμε τις τράπεζες και θα πάρουμε κοινές μετοχές και όχι προνομιούχες… για να κερδίζουν οι Έλληνες πολίτες… άλλαξε σε: θα γίνει με τον προσφορότερο τρόπο…»

Εγώ που δεν ξέρω τι διαφορά έχουν οι απλές με τις προνομιούχες, μήπως θα ‘πρεπε να μου το ‘χουν πει ήδη από την πρώτη φορά που «στήριξαν» (ο Κωστάκης το «καλό παιδί«) τις τράπεζες; Δηλαδή από το 2009 που ξεκίνησε η μεταφορά κρατικών κεφαλαίων στις τράπεζες για να μην «γείρουν» ή «τσακιστούν» από τη διεθνή οικονομική κρίση, τι χρωστάνε να επιστρέψουν σε μας, που τις στηρίξαμε; Μήπως «τίποτα«; Τώρα θυμήθηκαν να μας πουν πως θα κάνουν το «υπέροχο κατόρθωμα» να μην δωρήσουν τα λεφτά του λαού στις – έτσι κι αλλιώς – τζογαδόρικες κάστες; Είναι δυνατόν να δίνεις εκκατομύρια σε κάποιον και να μην σου χρωστάει τίποτα; Και το φοβερότερο, «δεν είμαστε σίγουροι ότι τώρα θα τους δεσμεύσουμε, θα δούμε»; Και ποιος εμποδίζει τον Έλληνα φορολογούμενο που, μάλιστα, το βάσανό του είναι ότι χρωστάει κάτι ψιλο-εκατοντάδες δις, να πει σ’ αυτόν που του δίνει τα λεφτά του ότι «κύριε, στα δίνω τώρα, αλλά μου τα χρωστάς«;

Είμαστε με  τα καλά μας; Άμοιρε Αμοιρίδη τι ξεστομίζει ο στόμας σου;

«…Κοινωνική Δικαιοσύνη… Κοινωνικό Κράτος… Μεγάλη Κεντροδεξιά… Τυχοδιωκτισμός Κάποιων… Μεταλλαγμένο Νεοφιλελεύθερο ΠαΣοΚ… Δεν Θα Γίνει Πλυντήριο των Ευθυνών του ΠαΣοΚ… Τραυμάτισαν την Κοινωνική Συνοχή και το Ηθικό των Ελλήνων… Έφεραν το Διχαστικό Δημοψήφισμα… Δεν Θα Πάθουμε Ομαδική Αμνησία… Συμπορευόμαστε για Τρία Συγκεκριμένα Θέματα… Κυβέρνηση 100 Ημερών και Εκλογών και Ειδικού Σκοπού…Δε Θα Πάμε να Καταργήσουμε Εργατικά Δικαιώματα… Δε Θα Πάμε Να Καταστρέψουμε την Κοινωνία Μαζί… Αυτό που Έχει Σημασία Είναι Το Τι Αποφασίζει το Κόμμα, Τι Αποφασίζει Ο Αρχηγός… Ο Αρχηγός Μας Είπε… Θα Πάμε σε Μεταβατική Κυβέρνηση για Να Εισπραχτεί η Έκτη Δόση και Για Να Γίνουν Εκλογές…»

Αχ, Φαήλο, Φαήλο… Δεν θα πω τίποτα, επειδή σε συμπαθώ. Μόνο ένα πράγμα: Μεγάλες Κουβέντες! Στην πράξη;

Απλά, μετά από λίγο καιρό να ξαναδούμε το βίντεο…

Advertisements

Posted on Σάββατο, 12 Νοέμβριος, 2011, in Εθνικά, Οικονομία, Προδοσία, Πολιτική and tagged , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: