Η κρίση είναι κυρίως πνευματική

Όπως και όσο να αναλύσω τη σημερινή κατάσταση, είτε από πολιτική σκοπιά, είτε από οικονομική σκοπιά, οδηγούμαι πάντα στο ίδιο συμπέρασμα. Η κρίση είναι κυρίως πνευματική.
Το ξέρουμε όλοι, αλλά πολλοί, απλά δεν το λένε ή δεν το παραδέχονται. Η “κρίση” ήρθε όταν την αποδεχτήκαμε. Όταν αποδεχτήκαμε ότι το συμφέρον του καθενός προσωπικά και οικογενειακά δικαιολογείται να πατάει σε “πτώματα” αξίων, που εμποδίζουν την ευημερία μας, ανοίξαμε την πόρτα στην “κρίση”. Ήταν απλά θέμα χρόνου πότε θα συμβεί το κακό. Και το κακό ήρθε και εμείς είμαστε δήθεν έκπληκτοι.

Δεν είναι μαθηματική η “κρίση”, που την αναλύουμε με νούμερα και επιμελείς πίνακες με στοιχεία έγκυρων οργανισμών. Είναι η δίψα για σιγουριά στη ζωή, που την ψάχνουμε στο χρήμα, σε ταβέρνες και σαλόνια, αντί στην ολοκλήρωση του εσωτερικού ανθρώπου, την ανάταση της ψυχής. Ποια ψυχή, όμως, αφού και η ύπαρξή της αμφισβητείται καν αν υπάρχει; Γιατί να μην πω ψέματα, αφού δεν θα “πάθω” τίποτα; Γιατί να μην αδικήσω, αφού, σαν έξυπνος (ή κουτοπόνηρος) που είμαι θα κερδίσω χρήμα και δόξα; Γιατί υπάρχουν όλοι αυτοί οι επίβουλοι της παγκόσμιας κυριαρχίας, αν όχι γι αυτούς τους λόγους;

Μήπως εμείς είμαστε αθωότεροι; Η ενοχή είναι κι αυτή κατ’ αναλογία (και σύμφωνα με το Σύνταγμα…). Αν μπορείς να αδικήσεις και να παρανομήσεις κερδίζοντας 3.000 ευρουλάκια και το κάνεις, είσαι λιγότερο ένοχος από εκείνον που μπορεί να αδικήσει και να παρανομήσει, κερδίζοντας 3 εκκατομύρια ευρά και το κάνει; Είπες μήπως “μπορώ να κλέψω 3000 € αλλά θα κλέψω μόνο 1000”;  Λιγότερο ένοχος είναι, μάλλον, αυτός που μπορούσε να κλέψει 3 εκκατομύρια και έκλεψε μόνο 1, ας ήταν περισσότερα χρήματα. Όλα είναι κατ’ αναλογία.

Το ψέμα είναι κι αυτό κατ’ αναλογία κακό. Αν το ψέμα σου προξενεί καλό, δεν μέμφεται. Η μάνα μπορεί να πει και ψέμα στο παιδί της για το καλό του. Μπράβο σ’ αυτήν τη μάνα. Βλέπω το φίλο μου “τούρκο” με μαχαίρι στο χέρι και ψάχνει κάποιον. Θα του πω αλήθεια; Αν το κάνω, εγώ είμαι φονιάς.
Τι σχέση έχουν αυτά με την οικονομική κρίση, θα μου πεις. Αν ακόμα δεν κατάλαβες, είσαι από χέρι χαμένος γιατί έχεις χάσει κάθε ίχνος ηθικής. Πιστεύεις ότι το μαύρο είναι μαύρο αν με συμφέρει και το άσπρο είναι άσπρο αν κερδίζω κάτι απ’ αυτό. Δεν υπάρχει ελπίδα για σένα. Αυτά τα λέω για όσους ακούνε ακόμα, έστω και αχνά στο βάθος, τη συνείδησή τους. Εσύ που δεν καταλαβαίνεις κοιμήσου ήσυχος. Όλα θα πάνε καλά.

Advertisements

Posted on Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου, 2011, in Εθνικά, Θεολογία, Καθημερινά, Κοινωνικά, Οικονομία, Πνευματικά, Ψυχολογία and tagged , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: