Αρχεία Ιστολογίου
ΧΟΥΝΤΑ – Αθήνα 15-12-2010
Δεν μ’ ενδιαφέρει αν το σύνθημα “Χούντα” ήταν ήδη γραμμένο σε πολλά πλακάτ. Αυτό που ξέρω είναι ότι η ατμόσφαιρα στο Σύνταγμα με έκανε να το φωνάξω τόσο αυθόρμητα που δεν το περίμενα. Φοβάμαι πως μπήκα σε μηχανή του χρόνου και γύρισα στο 1973. Ήμουν μικρός τότε αλλά είδα πολλά αφιερώματα. Τώρα μπήκα στο κλίμα για τα καλά.
Αυτό που ξέρω είναι πως τότε αντιστάθηκαν λίγοι δυναμικά. Οι περισσότεροι ήταν κρυμμένοι στα σπίτια τους όπου “όλα τα ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά”.
Γιατί να γίνει διαφορετικά το 2010;
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ: ΑΙΤΙΑ, ΓΕΓΟΝΟΤΑ, ΚΑΙ ΔΙΚΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ: ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ: ΑΙΤΙΑ, ΓΕΓΟΝΟΤΑ, ΚΑΙ ΔΙΚΗ.
Εν όψη της εορτής του Πολυτεχνείου…
Εν οψη της εορτης του πολυτεχνειου… από το ksipnistere
nick tat. ……ευχαριστώ την γενιά του πολυτεχνείου δεν θα πάρω…
Μιλά ο Α. Σκευοφύλαξ ο οδηγός του τανκ του Πολυτεχνείου
Μιλά ο Α. Σκευοφύλαξ ο οδηγός του τανκ του Πολυτεχνείου από το ksipnistere.
Α. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης του τεθωρακισμένου άρματος: «Ντρέπομαι γι’ αυτό που ήμουν, γι’ αυτό που έκανα», “Τότε μας είχαν μάθει να μισουμε τους κομμουνιστες, τώρα ψηφίζω, συχνά, ΚΚΕ” O ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ-ΟΔΗΓΟΣ TOY TANK που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου σπάει τη σιωπή του και μιλάει πρώτη φορά για το μακελειό της 17ης Νοεμβρίου 1973
«ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΓΙ’ AYTO ΠΟΥ HMOYN, ΓΙ’ AYTO ΠΟΥ EKANA.
Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Στους “μαυροσκούφηδες”, στο Γουδί, είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα “παλιοκουμμούνια”, όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις!.. Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου. » 1973-2003. Ο A. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σπάει την τριαντάχρονη σιωπή του και αποκαλύπτει όσα συνέβησαν τη μαύρη νύχτα που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και στιγμάτισε για πάντα τη ζωή του. «Ντρέπομαι γι’ αυτό που ήμουν, γι’ αυτό που έκανα» λέει στην εκ βαθέων εξομολόγησή του.
Μια στιγμή, μια ζωή. Στη «μία και μοναδική φορά» που δέχθηκε να ξύσει «τις πληγές του παρελθόντος», όπως λέει σε μια αποστροφή του λόγου του ο κ. Σκευοφύλαξ, περιγράφει λεπτό προς λεπτό τη στρατιωτική επιχείρηση της χούντας, η οποία ξεκίνησε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου με την έξοδο των τανκς στους δρόμους της Αθήνας και ολοκληρώθηκε στις 3.30 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, με την αιματοβαμμένη εισβολή στο Πολυτεχνείο.
Στη σπάνια μαρτυρία του ο κ. Σκευοφύλαξ μνημονεύει τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στους δρόμους της Αθήνας, τις ειρηνικές εκκλήσεις των φοιτητών που ηχούσαν στα αφτιά του σαν «κραυγές εχθρών της πατρίδας». Τις διαταγές των αδίστακτων στρατιωτικών που πίστεψε ότι ήταν «πατριώτες». Θυμάται – τότε με χαρά, τώρα με θλίψη – τον πόνο των φοιτητών που είδαν το όνειρό τους να τσαλακώνεται κάτω από τις ερπύστριες που ο ίδιος έθεσε σε κίνηση, τον τρόμο που ακολούθησε από τις λυσσαλέες επιθέσεις των αστυνομικών. Το απαράμιλλο θάρρος του φοιτητή που γύρισε και του είπε: «Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες μέσα;». Την οργή που του προκάλεσε και λίγο έλειψε να τον οδηγήσει σε εν ψυχρώ δολοφονία. «Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα ακόμη, θα τον σκότωνα»! Οι λέξεις βγαίνουν με δυσκολία. Σε αυτή τη συνέντευξη του κ. A. Σκευοφύλακος μιλούν δύο πρόσωπα: ο 20χρονος έφεδρος στρατιώτης και ο 50χρονος βιοπαλαιστής. Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνει, ακόμη και σήμερα, για μια ενέργεια που τον κατέστησε αρνητικό πρωταγωνιστή στην κρισιμότερη στιγμή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Μια στιγμή, μια αιωνιότητα. Μετά την απόλυσή του από τον στρατό, ο A. Σκευοφύλαξ θα μοχθήσει για να ζήσει. «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Read the rest of this entry
EΛΛHNIKO ANOIKTO ΠANEΠIΣTHMIO
EΛΛHNIKO ANOIKTO ΠANEΠIΣTHMIO.
Άρχισαν οι εγγραφές για το νέο ακαδημαϊκό έτος




